Bezoek

20140511-142022.jpg

Warschau – Oude Stad

Als je uit het buitenland komt dan weet je dat je bezoek krijgt. Leuk! Dat zou je wel denken, hè? En het is wel leuk, maar soms ook weer niet.
Toen ik net in Nederland woonde, wilde ik dat iedereen op bezoek kwam. Vrienden, familie, vrienden van de vrienden. Nu niet meer.

Bezoek haalt me uit mijn ritme. Ik schrijf niet, ik vertaal niet, ik sport niet en ik lees niet. Na één week van zo’n onderbreking word ik onrustig. Ik voel me niet helemaal mezelf. Ik mis iets. Ik weet niet precies wat dat iets is, maar het is zeker een onderdeel van mij, dat ergens op de wachtstand gezet wordt. En dat klopt niet.

Als ik naar Warschau ga, op bezoek bij de familie, dan gaat hun leven gewoon door. Ze gaan naar werk, spreken met hun vrienden af en hebben niet altijd de tijd voor mij. Ik ben in mijn stad en niemand maakt zich zorgen om mij.

Als mensen hier komen, komt mijn dagelijkse leven tot stilstand, bestaat even niet. Ik voel me verantwoordelijk voor hun welzijn en vermaak. Voor mij gevoel kan ik hen niet alleen laten. Dat hoeft niet, maar ik kan niet anders. Dat zijn mijn gasten en voor je gasten moet je goed zorgen.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s